Jako rodzic rozumiem pierwszy odruch, kiedy telefon pokazuje alarm, a dziecko jest w szkole: wsiąść w samochód i jechać. MSWiA i wzorzec procedury dla szkół mówią jednak jasno, że w czasie alarmu rodzice nie powinni przyjeżdżać do szkoły. Niżej piszę, dlaczego tak jest i co zrobić, jeśli mimo to pojedziesz.
Czy można odebrać dziecko ze szkoły w czasie alarmu?
8 października MSWiA opisało procedurę reagowania dla szkół i przedszkoli tak: „Jej głównym założeniem jest pozostanie dzieci w budynku po ogłoszeniu alarmu, by dzieci i nauczyciele nie przemieszczali się na otwartej przestrzeni”. W tym samym komunikacie jest „zakaz przyjeżdżania przez rodziców po dzieci podczas alarmu, by nie blokować dojazdu służbom”.
Alarm w szkole: zasady z wzorca procedury
Wzorzec procedury Komendy Głównej PSP (do pobrania ze strony MEN) rozpisuje to na konkretne zasady:
- po ogłoszeniu alarmu dzieci pozostają pod opieką placówki;
- „Podczas alarmu rodzice nie przyjeżdżają po dzieci, nie gromadzą się przed budynkiem i nie blokują dróg dojazdu służb”, a w komunikatach szkoła prosi: „Prosimy nie przyjeżdżać do placówki”;
- rodzice czekają na komunikat placówki o sposobie i miejscu odbioru dzieci po odwołaniu alarmu;
- grupa w budynku nie wychodzi do autokaru ani innego środka transportu, a dowóz zaczyna się dopiero po odwołaniu alarmu i sprawdzeniu warunków bezpieczeństwa („Pojazd nie jest miejscem schronienia”);
- w czasie alarmu szkoła nie wydaje dzieci, a rodzica, który mimo to przyjdzie, woźny kieruje do wyznaczonego punktu;
- dzieci przekazuje się dopiero po odwołaniu alarmu, a pracownik sprawdza tożsamość osoby odbierającej i zapisuje godzinę odbioru.
Gotowość i alarm przed lekcjami
Przy gotowości szkoła nie zaczyna wycieczek, wyjść ani przewozu, jeżeli komunikat wskazuje na możliwość ataku z powietrza. Jeżeli alarm ogłoszono przed lekcjami, rodzice i przewoźnik nie ruszają w drogę. Jeżeli przed końcem zajęć, dzieci zostają w budynku do odwołania.
Zapytaj o procedurę w swojej szkole
Wzorzec jest szablonem. Każda szkoła dostosowuje go do swojego budynku, a polecenia służb i komunikaty właściwych organów mają pierwszeństwo przed instrukcją. Zapytajcie w swojej szkole, jak wygląda u nich ta procedura i kto jest osobą do kontaktu w sprawie odbioru dzieci. Poradnik bezpieczeństwa radzi zapisać sobie kontakt do tej osoby.
Warto też chodzić na zebrania. Tam najłatwiej dowiedzieć się, gdzie w szkole jest schron albo miejsce schronienia i jak wygląda odbiór dziecka.
Dlaczego lepiej nie jechać po dziecko w czasie alarmu
Nie do końca podoba mi się, jak to jest napisane. „Rodzice nie przyjeżdżają” w procedurze, a w komunikacie MSWiA wprost „zakaz przyjeżdżania”, brzmią tak, jakby ktoś odbierał nam decyzję o własnych dzieciach. Ludzie to wyczuwają i z tego rodzą się plotki, choćby o wywożeniu dzieci, o której piszę niżej. Wolałbym, żeby było napisane: rodzice nie powinni przyjeżdżać po dzieci w czasie alarmu. I żeby od razu było wyjaśnione dlaczego.
A powód jest prosty: bezpieczeństwo rodziców, dzieci i nauczycieli. Procedura zatrzymuje dzieci w budynku, żeby nie przemieszczały się po otwartej przestrzeni, a rodzic w drodze do szkoły jest właśnie na otwartej przestrzeni. Samochody pod szkołą blokują dojazd służbom. Jeżeli szkoła ma schron albo dobre miejsce schronienia, dziecko może tam być bezpieczniejsze nawet niż w domu. Dlatego lepiej, żeby zostało tam na czas alarmu, a odebrać je można po odwołaniu.
A co, jeśli alarm trwa i trwa, a ja chcę odebrać dziecko? Nikt mi go nie zabierze. Dyrektor odpowiada za wszystko, co dzieje się w szkole, i razem z pracownikami dba o to, żeby dzieci były bezpieczne. Rodzic, który w czasie alarmu szuka swojego dziecka w tłumie, dokłada zamieszania i niepokoju. Dlatego lepiej tego uniknąć.
Jeśli mimo wszystko jedziesz do szkoły
- Zaparkuj tak, żeby nie stwarzać zagrożenia i żeby służby miały jak dojechać. Nie chodzi o bombę. Ktoś w szkole może zemdleć ze stresu, upaść i rozbić głowę. Karetka nie dojedzie, jeżeli parking zastawią rodzice, którzy chcieli jak najszybciej dobiec do szkoły.
- W budynku nie krzycz i nie rób hałasu. Idź prosto do miejsca schronienia, które znasz z zebrań.
- Na miejscu spokojnie ustal, gdzie jest Twoje dziecko, nikogo nie denerwując. Powiedz, że chcesz je odebrać. Dalej wszystko zależy od procedury Twojej szkoły.
- Nikogo nie proś i nie zmuszaj, żeby wyszedł z bezpiecznego miejsca w czasie alarmu. Żaden pracownik nie ma takiego obowiązku, więc nie stój i nie krzycz „gdzie jest moje dziecko”.
- Gdy odbierzesz dziecko, wyjdź i odjedź tak, żeby nie narobić nikomu kłopotu. Służby mogą mieć wtedy bardzo dużo pracy.
Gdy wchodzisz, a dzieci właśnie idą do schronu
Inna sytuacja: dojeżdżasz pod szkołę akurat wtedy, gdy dzieci są prowadzone do schronu. Wtedy nie próbuj odbierać dziecka. Nie zatrzymuj tego przejścia i w żaden sposób go nie spowalniaj. Gdyby coś się wtedy stało, to Ty odpowiadasz za to, że ktoś nie zdążył dojść do bezpiecznego miejsca. Zaczekaj z boku, nie blokując przejścia, albo zejdź do schronu razem ze wszystkimi.
Dopiero gdy wszyscy są na miejscu i przejście się skończyło, podejdź do kogoś z pracowników i powiedz, że chcesz odebrać dziecko. Jeżeli szkoła ma kilka miejsc schronienia, które nie łączą się ze sobą, możesz trafić do innego niż Twoje dziecko. Wtedy najpierw ustal, gdzie ono jest, i dopiero tam przejdź. To już na własną odpowiedzialność, bo nikogo nie możesz prosić, żeby wyszedł z Tobą z bezpiecznego miejsca.
Najważniejsze: kiedy dzieci idą do schronu, czekamy. Dopiero gdy wszyscy są bezpieczni, upominamy się o swoje prawa. Zdrowie i życie są ważniejsze od naszych chwilowych praw.
Licz się z tym, że według wzorca procedury szkoła w czasie alarmu wstrzymuje wydawanie dzieci, a pracownik skieruje Cię do wyznaczonego miejsca. Przekazywanie dzieci podczas alarmu wzorzec wymienia wśród „działań niedopuszczalnych” dla szkoły.
Moje zdanie: nie jestem prawnikiem, ale uważam, że nikt nie może ograniczyć mojego prawa do zabrania własnego dziecka. Alarm to nie stan wyjątkowy i nie zmienia obowiązującego prawa. Dlatego moim zdaniem dyrektor powinien wydać dziecko rodzicowi, tym bardziej że odmowa skończyłaby się pewnie awanturą i dodatkowym stresem, zwłaszcza dla dzieci. Od chwili odbioru to rodzic, a nie dyrektor, odpowiada za dziecko. Na miejscu dyrektora przygotowałbym krótkie oświadczenie do podpisania: wiem, że trwa alarm i podwyższone zagrożenie, i odbieram dziecko na własną odpowiedzialność.
Alarm, gdy dziecko jest w drodze do szkoły
Wzorzec mówi też, czego szkoła uczy uczniów. Po ogłoszeniu alarmu nie idą dalej przez otwartą przestrzeń, tylko wchodzą do najbliższego punktu schronienia albo budynku o trwałej konstrukcji. Dopiero po schronieniu mogą wysłać rodzicowi krótką wiadomość i nie wychodzą z bezpiecznego miejsca, żeby złapać łączność.
Moja rada: przejdźcie kilka razy z dzieckiem jego drogę do szkoły i pokażcie, gdzie po drodze może się schować. Ustalcie konkretnie: jeżeli alarm zastanie cię tutaj, idziesz tam.

Plotka o autobusach i kto na niej zyskuje
Spotkałem się z plotką, że w razie zagrożenia dzieci będą wywożone ze szkoły autobusami nie wiadomo dokąd. Procedura mówi odwrotnie: po ogłoszeniu alarmu grupa nie wychodzi do autokaru, a dzieci zostają w budynku.
Co robi taka plotka? Część rodziców nie posyła dzieci do szkoły albo jedzie po nie w czasie alarmu. Zakorkowane podjazdy blokują dojazd służbom, a dzieci wyprowadzone na zewnątrz są tam, gdzie nie powinno ich być.
To mój wniosek, nie stanowisko MSWiA: na takiej plotce zyskuje atakujący. Więcej ludzi na zewnątrz to więcej możliwych poszkodowanych, a służby mają więcej pracy dokładnie wtedy, kiedy są najbardziej potrzebne. Poradnik bezpieczeństwa pisze ogólnie, że dezinformacja i inne zagrożenia „są wykorzystywane do destabilizacji państwa”. Dlatego przy każdym komunikacie pytam: kto na tym zyska?
Źródła
- MSWiA, „Dzieci i rodzice przećwiczą zachowanie w sytuacjach kryzysowych podczas Krajowego Treningu Rodzinnego” (8.10.2026): gov.pl
- Wzorzec procedury dla szkół i przedszkoli (KG PSP), pkt 1, 3.5, 3.6, 8.1, 8.3, 8.4, 9.3, 10.4 i 12 (działania niedopuszczalne), załączniki 5 (woźny lub portier) i 8 (wzory komunikatów): MEN
- Poradnik bezpieczeństwa, s. 4 i 19: gov.pl
Dodaj komentarz